 |
Wij varen ter feest
of het verslag van onze kanotocht van 11 juli
Het waren niet de noormannen of -vrouwen, maar wel onze buren (groot en klein) uit ons Middelbergpark die met een vijfentwintig tal verzameld stonden in Zichem om het ruime sop te kiezen. Al was het ruime sop hier beperkt tot de breedte van de Demer. De tocht liep over een 16 km en gaf de boven- en onderarmspieren voor een dikke twee uur de nodige beweging. De weergoden waren ook van de partij en zorgde niet alleen voor zon, maar ook voor een nat pak, door tijdens het laatste gedeelte van onze tocht de hemelsluizen even ‘ à la belge’ open te draaien. In de schaduw van de Aarschotse kerktoren werd vrouw en kind ontladen en mochten de mannen nog even een nummertje ‘kano-trapsleuren’ ten beste geven. Aan de verhalen te horen hadden de deelnemers er een fijne voormiddag op zitten, en trok iedereen welgemutst terug naar onze berg om het tweede deel aan te vatten.
Om de weergoden een stap vooruit te blijven hadden we de mogelijkheid van Willem gekregen de voorziene ‘hap en tap’ sessie onder de beschutting van zijn carport te houden. Ook dit deel van de dag verliep in een prima atmosfeer. De wet van Archimedes werd hier nogmaals bevestigd, hoe meer het volume uit de flessen daalde, hoe hoger het volume en het enthousiasme voor gelijkaardige evenementen aanzwol.
Al hadden we het niet voorzien toch is het weer zeer laat geworden die 11 juli.
Tevreden maar moe heeft elke strijder of beter gezegd padelaar(ster) zich ten rusten gelegd, met de gedachte …. I’ll be back … volgend jaar
|
|
