Overzicht

Middelberg doorheen de eeuwen De Middelberg is een langgerekte oost-west-gerichte ijzerzandsteenbank, met steile flanken, waarvan de hoogte geleidelijk afneemt van west (58 m) naar oost. In het oosten, nabij de grens met Gelrod...

 

Van prehistorie tot Middeleeuwen De spectaculairste sporen van de oudste aanwezigheid van de mens in Rotselaar werden in de jaren 1977-1979 ontdekt, bij grootscheepse baggerwerken voor de aanleg van de A2-E314. De zandwinningsput ...

 

De galgen van de Middelberg Op het einde van de 12de eeuw kwam Rotselaar in handen van een nieuwe familie, afkomstig van een Leuvens geslacht van onvrije dienstmannen aan het hof van de hertog van Brabant in Leuven. Deze ex-d...

   

Het bos van Rotselaar Het overgrote deel van het bos- en heidegebied op en tussen de Heikenat- en Middelberg was eigendom van de heren van Rotselaar en hun opvolgers, de hertogen van Aarschot, eerst uit het machtige hui...

 

De Wijn van Rotselaar Reeds in de Middeleeuwen werden er in het Hageland wijngaarden aangelegd. Zowel op de Wijngaardberg, Heikantberg én Middelberg werden wijndruiven geteeld. Kort voor 1265 had de heer van Rotselaar e...

 

De Steen Van Rotselaar De Steen Van Rotselaar We hebben het allemaal waarschijnlijk al gemerkt. Ondanks de vele potgrond die we in onze tuin verspreiden dagzomen regelmatig roestbruine stenen die dikwijls uit verschille...

 

De Beatrijslaan In 1966 zijn de huidige Beatrijslaan, samen met de Panoramalaan de eerste wegen die door het bos en de heide op de Middelberg worden aangelegd. Tot dan waren er enkel hier en daar zandwegen die de ...

 

Beatrijslaan - Valleilaan Een tijdje geleden maakten enkele vrijwilligers van de bewonersdienst het toegegroeide wegje terug open. Voordien had er zich op natuurlijke manier een smalle doorgang gevormd maar die was af en to...

 

IJzererts op de Middelberg Wist u dat er ooit ijzererst werd ontgonnen op de Middelberg ? België was namelijk het eerste land op het continent waarheen de industriële Revolutie vanuit Groot-Brittannië oversloeg. In het enthousiasme van die jaren ging men soms ver in het zoeken van basisgrondstoffen. Eén van die experimenten vond aldus plaats op de Middelberg. Vanaf 1847 liet de heer Defacqz uit Leuven ijzersteen delven met het oog op ertswinning. Nog grootser van opzet was de activiteit, tussen 1931 en 1938, van de "S.A. des Mines de Fer et Usines Métallurgiques de Gelrode" ("Naamlooze Vennootschap van de Ijzermijnen en Metallurgiefabriek van Gelrode"). Deze maatschappij trok steen op de IJzerenberg en verkocht die aan de hoogovens van Seraing en Clabecq. Maar ondanks enkele veelbelovende rapporten (1933) werd deze steengroeve opgegeven in 1938. De steen bevatte slechts 25% ijzer in plaats van de 40% die in het rapport van 1933 werd vermeld. Bovendien bevatte het erts een hoog gehalte aan silicium en solfer, wat hem minder geschikt maakte voor hoogovens. Maar vooral de import van goedkoper erts uit Zweden deed deze opmerkelijke lokale industrie de das op. Het spoorlijntje voor ertswagentjes dat van de heuvel naar het station van Gelrode liep was lange tijd nadien nog te zien. Er staan ook nog enkele betonnen overblijfselen van deze industriële activiteit aan de Zonnedauwstraat op de Middelberg.

   




IJzererts op de Middelberg