Wist u dat er ooit ijzererst werd ontgonnen op de Middelberg ?België was namelijk het eerste land op het continent waarheen de industriële Revolutie vanuit Groot-Brittannië oversloeg. In het enthousiasme van die jaren ging men soms ver in het zoeken van basisgrondstoffen. Eén van die experimenten vond aldus plaats op de Middelberg. Vanaf 1847 liet de heer Defacqz uit Leuven ijzersteen delven met het oog op ertswinning. Nog grootser van opzet was de activiteit, tussen 1931 en 1938, van de “S.A. des Mines de Fer et Usines Métallurgiques de Gelrode” (“Naamlooze Vennootschap van de Ijzermijnen en Metallurgiefabriek van Gelrode”). Deze maatschappij trok steen op de IJzerenberg en verkocht die aan de hoogovens van Seraing en Clabecq. Maar ondanks enkele veelbelovende rapporten (1933) werd deze steengroeve opgegeven in 1938. De steen bevatte slechts 25% ijzer in plaats van de 40% die in het rapport van 1933 werd vermeld. Bovendien bevatte het erts een hoog gehalte aan silicium en solfer, wat hem minder geschikt maakte voor hoogovens. Maar vooral de import van goedkoper erts uit Zweden deed deze opmerkelijke lokale industrie de das op. Het spoorlijntje voor ertswagentjes dat van de heuvel naar het station van Gelrode liep was lange tijd nadien nog te zien. Er staan ook nog enkele betonnen overblijfselen van deze industriële activiteit aan de Zonnedauwstraat op de Middelberg.

Met dank aan Bart Minnen